Կրունկների ճաքերը ամռանը․ ինչու են առաջանում և երբ դիմել պոդոլոգի

Ամռանը ոտնաթաթերի մաշկը ենթարկվում է միմյանց հակադիր երկու տեսակի պայմանների ազդեցությանը։ Բաց կոշիկների դեպքում կրունկն ավելի արագ է կորցնում խոնավությունը և քայլելիս բազմիցս հարվածում ներբանին, մինչդեռ փակ սպորտային կոշիկները մեծացնում են քրտնարտադրությունն ու շփումը։ Եթե եղջերացած շերտը դառնում է հաստ և կորցնում առաձգականությունը, այն ճնշման ազդեցության տակ ճաքում է՝ առաջացնելով ցավոտ ճաքեր։ Սա միայն կոսմետիկ խնդիր չէ․ խորը ճաքը կարող է արյունահոսել և դառնալ վարակի ներթափանցման դարպաս։

Հիմնական կանոնը․ խորը կամ արյունահոսող ճաքը չպետք է տանը ագրեսիվ կերպով հղկել։ Որքան ավելի են վնասվում ճաքի եզրերը, այնքան մեծ են ցավի և բարդությունների առաջացման ռիսկերը։

Ինչո՞ւ են կրունկները հատկապես ամռանը ճաքում

Քայլելիս կրունկը զգալի ծանրաբեռնվածություն է կրում։ Եղջերացած շերտը պաշտպանում է ոտնաթաթը, սակայն հիպերկերատոզի դեպքում այն դառնում է խիտ և վատ է ձգվում։ Կրունկը ամրացնող հատված չունեցող կոշիկը թույլ է տալիս կրունկի ճարպային բարձիկին ավելի լայն տարածվել դեպի կողքեր, մինչդեռ չոր մաշկը չի կարող դիմանալ առաջացած լարվածությանը։

Ամռանը նպաստող գործոններն են՝

• բաց կրունկով մատնաթաթերը և սանդալները,
• երկարատև քայլքը և ոտքերի ծանրաբեռնվածության ավելացումը,
• շոգ, չոր օդը, փոշին և ջրի հետ հաճախակի շփումը,
• կիպ փակ կոշիկները, քրտինքը և շփումը,
• կոշտ մակերեսների վրա ոտաբոբիկ քայլելը,
• արտահայտված հիպերկերատոզի անկանոն մասնագիտական բուժումը։

Ճաքերը կարող են նաև կապված լինել սնկային վարակի, էկզեմայի, փսորիազի, ոտնաթաթերի դեֆորմացիաների, շաքարային դիաբետի և որոշ էնդոկրին հիվանդությունների հետ։ Հետևաբար, կրկնվող խնդիրը չպետք է վերագրել միայն «չորությանը»։

Բաց կոշիկներն ավելի հաճախ մեծացնում են մաշկի չորացումն ու կրունկի մեխանիկական տարածումը, մինչդեռ փակ կոշիկները մեծացնում են քրտնարտադրությունն ու մաշկի մացերացիան։ Պոդոլոգը հաշվի է առնում երկու իրավիճակներն էլ․ չկա ամառային կոշիկի մեկ տեսակ, որը հարմար է յուրաքանչյուր ոտնաթաթի համար։

Ինչպե՞ս տարբերել մակերեսային ճաքը վտանգավոր ճաքից

Մակերեսային գծերը ախտահարում են եղջերացած շերտը և կարող են գրեթե ցավոտ չլինել։ Խորը ճաքը տարածվում է մինչև կենսունակ հյուսվածք, յուրաքանչյուր քայլի ժամանակ ցավ է առաջացնում և կարող է արյունահոսել կամ արտադրություն տալ։ Շրջակա կարմրությունը, տեղային տաքությունը, այտուցը, թարախային արտադրությունը և ուժեղացող ցավը կարող են վկայել բորբոքման մասին։

Անհապաղ դիմեք մասնագետի, եթե

• Ճաքն արյունահոսում է կամ չի փակվում։
• Առաջացել է կարմրություն, այտուց, թարախ կամ տհաճ հոտ։
• Ցավի պատճառով դժվարանում եք հենվել ոտնաթաթին։
• Ունեք շաքարային դիաբետ, զգայունության խանգարում կամ արյան շրջանառության վատացում։
• Մաշկը քոր է գալիս և թեփոտվում ամբողջ ներբանի կամ մատների միջև։
• Ինքնաբուժումից հետո խնդիրը արագ կրկնվում է։

Շաքարային դիաբետի դեպքում նույնիսկ մաշկի աննշան վնասվածքը պահանջում է հատուկ զգուշություն, քանի որ զգայունության նվազումը կարող է թաքցնել վնասվածքի իրական խորությունը։

Ի՞նչ է անում պոդոլոգը

Պոդոլոգը զննում է մաշկը, գնահատում ճաքերի խորությունը, հիպերկերատոզի տարածվածությունը, եղունգների վիճակը և կոշիկը։ Սնկային վարակի կամ մաշկաբանական հիվանդության կասկածի դեպքում կարող է պահանջվել լրացուցիչ ախտորոշիչ հետազոտություն և բժշկի խորհրդատվություն։

Բժշկական պեդիկյուրի ընթացքում մասնագետը մաքրում է ոտնաթաթը և սարքի միջոցով նվազեցնում ավելորդ եղջերացած շերտը՝ առանց կենսունակ հյուսվածքը ագրեսիվ կերպով հեռացնելու։ Ճաքի եզրերը մշակվում են՝ լարվածությունը նվազեցնելու համար։ Անհրաժեշտության դեպքում կարող են կիրառվել մասնագիտական միջոցներ, պաշտպանիչ վիրակապեր կամ տվյալ հատվածի բեռնաթափում։ Բժշկական պեդիկյուրը և կրունկների ու ոտնաթաթերի ճաքերի բուժումը Medest-ի կայքում ներկայացված են որպես պոդոլոգիական առանձին ծառայություններ։

Ինչո՞ւ չի կարելի պարզապես հեռացնել ամբողջ կոշտացած մաշկը

Չափազանց խորը հղկումը մաշկի կողմից ընկալվում է որպես վնասվածք։ Այն առաջացնում է ցավ և կարող է խթանել եղջերացած շերտի կրկնվող հաստացումը։ Սայրերը, մկրատները և մետաղական խարտոցները մեծացնում են կտրվածքների և վարակի առաջացման վտանգը։ Եթե ճաքն արդեն բաց է, թթուներով ինքնաբուժումը կամ օկլյուզիվ պիլինգ-գուլպաների կիրառումը կարող են գրգռել մաշկը։

Մասնագիտական բուժման նպատակը մեկ սեանսի ընթացքում կրունկը կատարյալ հարթ դարձնելը չէ, այլ հիպերկերատոզի անվտանգ նվազեցումը, ճաքի եզրերի մոտեցմանը նպաստելը և ճնշման առաջացման պատճառի վերացումը։

Ինչպե՞ս նվազեցնել ամռանը կրկնվող ճաքերի ռիսկը

• Բաց կոշիկները հերթափոխեք կրունկը ամուր ֆիքսող կոշիկների հետ։
• Ընտրեք ճիշտ չափսի և կայուն ներբանով կոշիկ։
• Խուսափեք տաք ասֆալտի կամ կոշտ մակերեսների վրա երկարատև ոտաբոբիկ քայլելուց։
• Ջրի հետ շփվելուց հետո ոտնաթաթերը մանրակրկիտ չորացրեք՝ հատկապես մատների միջև։
• Օգտագործեք պոդոլոգի կողմից ընտրված մասնագիտական խնամքի միջոցներ՝ նրա պրոտոկոլին համապատասխան։
• Ոտնաթաթի մատների միջև մի՛ կիրառեք խիտ խոնավեցնող միջոցներ, եթե դրանք խորհուրդ չեն տրվել մասնագետի կողմից։
• Ոտնաթաթի դեֆորմացիայի առկայության դեպքում համապատասխան մասնագետի հետ քննարկեք բեռնաթափումը, ներբանները կամ օրթեզները։

Եթե կրունկը բազմիցս ճաքում է նույն հատվածում, անհրաժեշտ է գնահատել ծանրաբեռնվածության մեխանիկան։ Քսուքը կարող է փափկեցնել մաշկը, սակայն չի կարող փոխել խնդրահարույց հատվածի վրա գործադրվող ճնշումը։ Միայն մասնագիտական դեբրիդմենտը նույնպես բավարար չէ սնկային վարակի դեպքում․ ախտորոշումը պետք է հաստատվի, իսկ հակասնկային բուժումը նշանակվի բժշկի կողմից։

Կարելի՞ է բժշկական պեդիկյուր կատարել արյունահոսող ճաքի դեպքում

Պետք չէ ինքնաբերաբար չեղարկել այցը․ նախ տեղեկացրեք կլինիկային ոտնաթաթի վիճակի մասին։ Պոդոլոգը կգնահատի վերքը և կորոշի, թե ինչ բուժում է համապատասխան։ Վարակի նշանների կամ խորը հյուսվածքային վնասվածքի դեպքում կարող է անհրաժեշտ լինել բժշկի ուղղորդում և ապաքինում՝ նախքան ամբողջական սարքավորումային պրոցեդուրայի իրականացումը։

Երևանի Medest Clinic-ում պոդոլոգը բուժում է ճաքերը, հիպերկերատոզը, կոշտուկները և ոտնաթաթերի այլ խնդիրներ։ Ամրագրեք խորհրդատվություն և բժշկական պեդիկյուր․ մասնագետը անվտանգ կմշակի մաշկը, կբացահայտի հնարավոր պատճառը և կկազմի կանխարգելման ծրագիր՝ հաշվի առնելով ամառային կոշիկն ու ֆիզիկական ակտիվության մակարդակը։